Installatiefoto Susanne Khalil Yusef, Brabantse Nieuwe , Noordbrabants Museum, foto door Jan-Kees Steenman

Expo

Susanne Khalil Yusef in het Noordbrabants Museum

Maarten Buser

Susanne Khalil Yusef combineert Palestijnse nationale symbolen, monumentale beeldtaal en de rebellie van graffiti om zowel de ontheemheid als het verzet van een verdreven volk te laten zien. Het Noordbrabants Museum wijdt nu een solo-expositie aan haar, onder een ietwat verwarrende vlag. Maarten Buser bracht een bezoek.

Lees het artikel

HART lezen kan al vanaf € 6 per maand (digitaal) en € 9 per maand (print + digitaal)

  • Krijg toegang tot al onze artikels
  • Steun de redactie van HART
  • Wees als eerste op de hoogte van onze activiteiten
Marlene Dumas, Green Lips , 1996, in samenwerking met Helena, dochter van Marlene Dumas, courtesy de kunstenaar, © Marlene Dumas, foto Peter Cox, Eindhoven

Expo

Over Marlene Dumas in Palazzo Grassi

Barbara De Coninck

Aan de voorgevel van het classicistische witmarmeren Palazzo Grassi aan het Canal Grande in Venetië hangt een bescheiden voordoek. Het is de aankondiging van de overzichtstentoonstelling van Marlene Dumas (°1953, Kaapstad, Zuid-Afrika), die na een kunstopleiding tijdens de meest verachtelijke jaren van het apartheidsregime haar geboorteland inruilde voor Nederland, waar ze een spectaculair schilderkunstig oeuvre uitbouwde – een productie van meer dan 35 jaar. Vanop het kanaal is Palazzo Grassi een gesloten oesterschelp.

Lees het artikel

RHH (Eitan Efrat and Laszlo Umbreit)

21 Tracks for the 21st Century: RHH

HART magazine and Q-O2, a Brussels-based space for experimental music and sound art, join forces with 21 Tracks for the 21st Century, a series of playlists to gear ourselves for our present century. We ask our guests: what music does this century need? As tonic, as engine-fuel, as rhythm, as common ground, as ballast? Each time, we invite one artist, thinker or musician to prepare a playlist of those sounds, songs and pieces of music that will best arm their listeners with the tools to approach what is left of this young century. For this edition, we've invited Brussels-based duo RHH.

Lees het artikel

Paula Rego, Dog Woman , 1994, pastel op doek, 120x160cm, courtesy Victoria Miro gallery

In Memoriam

Droom tot moord (en omgekeerd)

Max Borka

De afgelopen jaren was er een groeiende belangstelling voor de pas overleden Portugees-Britse schilder Paula Rego. Afgelopen jaar liep er een overzichtstentoonstelling van haar in Tate Britain en was er een groot overzicht van haar werk in het Kunstmuseum Den Haag. Momenteel is haar werk op de Biënnale van Venetië te zien, en deze zomer loopt er een solo van Rego in het kader van Kunstenfestival Watou in galerie De Queeste Art, in Watou. Max Broka schreef naar aanleiding van haar overlijden over de even vreugdevolle als ongemakkelijke thema's in Rego's werk.

Lees het artikel

Audrey Large, Scale to Infinity - Fragment 15 , 2021, polyactide, 11,6 x 17,9 x h 23,5 cm, Nilufar Gallery

Artikel

Over het werk Audrey Large

Ringo Gomez-Jorge

Op een foto lijkt het werk van de Franse Audrey Large (1994) net een 3D-render van de dystopische inkleding van een metaverse. Haar vertrekpunt zijn schetsen op de tablet die ze vervolgens intuïtief vervormt aan de hand van 3D- en videosoftware. Ringo Gomez-Jorge ziet in de jonge designer een toonbeeld van makers die op de grens tussen beeldende kunst en vormgeving balanceren; mogelijk effent de designwereld een zijweg langs de kunstwereld voor kunst die de nadruk op schoonheid legt.

Lees het artikel

Pauliina Feodoroff, Matriarchy , 2022, performance voor het Sami paviljoen, foto Michael Miller

Biënnale Venetië 2022

Biënnale van Venetië: Allegorie op een toekomst die al begonnen is

Bas Blaasse

We landen ‘s avonds laat en scheren over donkere golven in een watertaxi naar het eiland waar het allemaal te doen is. Twintig minuten slepen we de rolkoffers over het hobbelige verleden naar een klein hotel, ik herken de pittoreske bruggetjes en de verlaten smalle steegjes waarschijnlijk uit films of ansichtkaarten of computerspelletjes. Het water slaat op tegen de bijna onzichtbare kades. En er is regen voorspeld.

Lees het artikel

Francis Alÿs, When Faith Moves Mountains, Lima, Peru, April 11, 2002 , 2002, verschillende materialen, variabele afmetingen, collectie M HKA, Antwerpen / collectie Vlaamse Gemeenschap

Interview | Biënnale Venetië 2022

Biënnale van Venetië: Een gesprek met Francis Alÿs

Kathleen Weyts

In 1999 neemt Francis Alÿs voor het eerst deel aan de Biënnale van Venetië. Hij arriveert er per trein. Kunstenaar Honoré ð’O per vliegtuig. Beiden dragen een wit T-shirt, Alÿs met een A op de rug, ð’O met een B. Ze begeven zich onafhankelijk van elkaar in het doolhof van straten en wandelen een willekeurig parcours, elk een deel van een sousafoon torsend. Het duurt drie dagen vooraleer ze elkaar ontmoeten. Het samenbrengen van twee gescheiden helften is een romantische daad, maar in dit geval vooral een hommage aan de muziek van de Fluxus-beweging.

Lees het artikel

melanie bonajo, When the body says Yes , 2022, in opdracht van het Mondriaan Fonds, foto Sydney Rahimtoola

Biënnale Venetië 2022

Biënnale van Venetië: De engagerende emoji-emancipatie van melanie bonajo

Jessica Gysel

Dinsdag 20 april op het biënnale-persontbijt voor melanie bonajo, gehost door het Nederlandse Mondriaanfonds. De locatie is fantastisch, de Chiesetta della Misericordia, een oud kerkje dat sinds de jaren zeventig dienstdoet als expositieruimte. Een groot contrast met het ernaast gelegen Oekraïens paviljoen, ook in een kerk en vergeven van bewakers — ik was er per ongeluk naar binnen gelopen, denkend dat dit melanies presentatie was.

Lees het artikel

Tina Gillen, tentoonstellingszicht Faraway So Close , Luxemburgs Paviljoen, Biennale Arte 2022, courtesy de kunstenaar en Mudam Luxembourg – Musée d’Art Moderne Grand-Duc Jean, foto © Florian Kleinefenn

Biënnale Venetië 2022

Biënnale van Venetië: Tina Gillen in het Luxemburgs Paviljoen

Els Roelandt

Op de Biënnale van Venetië zet Tina Gillen met Faraway So Close een fenomenale installatie neer bij het Luxemburgs paviljoen. De manier waarop ze landschappen en klimaat- en omgevingselementen abstraheert reikt naar het sublieme. Met haar monumentale schilderijen, waarvan de afmetingen een fysieke impact hebben op de manier waarop de toeschouwer het werk beleeft, toont Tina Gillen zich hier een briljant schilder die als een engel de grens bewandelt tussen specifieke observatie en angstaanjagende abstractie.

Lees het artikel

Julian Rosenfeldt, Penumbra , 2019-22, 1-channel film, computer gegenereerd en gefilmd in HD, stereogeluid, beeldverhouding 16:9, 88’

Interview

In gesprek met Julian Rosefeldt

Sam Steverlynck

De Duitse kunstenaar Julian Rosefeldt maakt films die door hun visuele stijl en ambitie niet moeten onderdoen voor sommige Hollywood-producties. Maar tegelijk ontmaskert hij vaak de illusie van film door ook de achterkant van het decor te onthullen of het maakproces in de verf te zetten. Met zijn alom bejubelde Manifesto, met een glansrol voor Cate Blanchett, haalde Rosefeldt de wereldpers. Voor die installatie kroop Blanchett in de huid van dertien verschillende personages – met elk een ander accent – die telkens een tekst voordragen uit een bekend manifest.

Lees het artikel

Florentina Holzinger, TANZ , foto Eva Würdinger

The Inverted Eye

Doorboorde huid

Kasia Tórz

Een portretcyclus van hedendaagse vrouwelijke performancekunstenaars die de mainstream picturale orde uitdagen en de bestaande perceptiekaders in vraag stellen. In deze derde aflevering laat Kasia Tórz ons kennismaken met Florentina Holzinger. Zij gaat op zoek naar de extreme aanwezigheid van het lichaam in een mengvorm van hedendaagse dans, ballet en circus.

Lees het artikel

Camille Henrot, foto Jonas Van der Haegen

Interview

Een gesprek met Camille Henrot

Colette Dubois

Deze zomer is in ‘Het Huis’ en op verschillende andere plekken in het Middelheimmuseum de tentoonstelling Wet Job van Camille Henrot (Parijs, °1978) te zien. De praktijk van de kunstenaar omvat films, schilderijen, tekeningen, beeldhouwwerken en installaties. Henrot gebruikt literaire, psychoanalytische en mythologische verwijzingen; ze verwerkt ook sociale media en elementen uit het dagelijks leven om een oeuvre te ontwikkelen dat de plaats van de mens bevraagt in de chaos die de wereld vandaag kenmerkt.

Lees het artikel

Nada Debs, Zeytoun Perch en Tatami Occasional Table , 2016, © Caroline Dethier

Expo

Beyrouth, les temps du design in CID Grand Hornu

Max Borka

Wat hier nog min of meer een optie is, een luxe, is in het Libanon van vandaag, niet alleen vanwege een totaal gebrek aan industrie maar bijwijlen zelfs van basisbehoeften als elektriciteit, voor designers een absolute noodzaak: voor productie zijn ze aangewezen op de schaarse overlevenden van het eens zo gigantische lokale netwerk aan ambachtelijke ateliers, dat men amechtig poogt nieuw leven in te blazen. Of ze moeten naar het buitenland.

Lees het artikel