Alles over kunst

Close Reading

Zelfportret als non‑event

Embrace van Emily Jacir
Pieter Van Bogaert

In deze rubriek zoomen we in op één kunstwerk dat in de diepte wordt besproken, op zoek naar betekenissen die je bij een snelle lezing over het hoofd zou kunnen zien. Deze keer heeft Pieter Van Bogaert het over Embrace van Emily Jacir.

September 2005 Rome
I go to Termini and pretend I am going somewhere.
I sit for hours to hear the announcements and to feel all the people
Swirling around me with their suitcases.

  • Emily Jacir: “Some things I probably should not say and some things I should have said (Fragments of a Diary)”

Ze gaat naar de luchthaven, ze keert terug, ze maakt een nieuw werk.
Het werk is een transportband. Wie ooit wachtte op bagage in de luchthaven herkent dat direct. Alleen, deze transportband is een gesloten cirkel, kort en interactief. Hij draait alleen als iemand in de buurt komt en de sensor…

Emily Jacir, from Paris to Riyadh (drawings for my mother) - Novembre 1977, 1998-2001. marker on 112 sheets of vellum. each: 12 x 9 in/31 x 23 cm © Emily Jacir, courtesy Alexander and Bonin, New York